Sep
18
Filed Under (Algemeen, Fietsen) by ronnielinda on 18-09-2012

Na de Galibier hadden we in de alpen eigenlijk niet zo veel meer te zoeken; hoger en zwaarder dan dat kun je het daar niet krijgen… En de weersvoorspellingen waren ook niet bepaald goed. Dus na een complete rustdag (welverdiend!) de boel ingepakt en verder naar het zuiden gereden. We hadden besloten dat de Mont Ventoux ons volgende slachtoffer zou worden. En zo geschiedde, maar niet zonder wederom een (koud) avontuur…

 

Een camping gevonden bij het plaatsje Bedoin, met uitzicht op die verschrikkelijke berg. Toen we aankwamen was het bloedheet, maar de Belgische eigenaar van de camping wist ons te vertellen dat het de volgende dag koud (20 graden) zou worden en dat er een koude, harde mistral (noordenwind) zou gaan waaien. Dat betekende eigenlijk zoiets als maximaal 10 graden en koude storm boven op de berg.

 

De volgende ochtend was er nog niet zo veel aan de hand. Wel was het inmiddels bewolkt en was de top van de berg niet te zien door de wolken. Maar de temperatuur was prima, ongeveer 22 graden. Dus vol goede moed op pad gegaan, maar deze keer wel de arm- en beenstukken en een mouwloos windbrekertje meegenomen voor de afdaling. Het eerste stuk ging door een bos, was hartstikke steil en hartstikke warm. Minder dan 9% stijging gaf de teller niet aan. We waren niet de enigen die omhoog gingen, leek wel een optocht zo nu en dan. Op een gegeven moment kwamen we uit het bos en vol in de koude wind. Voor ons lag een compleet desolaat maanlandschap met een paar randen waaruit we de weg konden ontwaren. Het duurde niet lang voor de armstukken en het windbrekertje aan gingen. Na nog een stukje werd het ook hoog tijd voor de beenstukken. Het laatste stuk was steiler dan ooit en tegen die koude wind in. Daarbij kwam nog de mist die naar beneden zakte en waardoor we niks konden zien. We hadden geen idee waar we naar toe gingen. Gelukkig stonden er bordjes/paaltjes langs de weg met hoe ver nog te gaan. Eindelijk was daar een bordje dat ons vertelde dat het nog maar 500 meter was naar de top. Maar we hadden geen idee, want we zagen helemaal niks. Maar toen was daar toch echt die top! Daar werd ik met applaus ontvangen… Gauw een paar foto’s gemaakt als bewijs dat we er zijn geweest en toen snel naar een restaurantje om op te warmen en te lunchen. Ook daar werd ik met applaus ontvangen!! Wat superleuk! Iedereen was onder de indruk; er waren dan ook niet zo veel vrouwen die daar omhoog fietsten. Heb maar een handjevol gezien.

 

Na een lekkere warme lunch moesten we toch echt weer die kou en die mist in om af te dalen. Het regende inmiddels van de mist en het was nog maar 7 graden. Snel het eerste stuk afgelegd tot we uit de mist waren. Toen hadden we een heel mooi uitzicht over een vallei. Daarna werd het gelukkig steeds warmer en konden onze koude handen opwarmen. Het was een mooie, geleidelijke afdaling en de teller kwam tot een recordsnelheid; 77,5 km per uur…! Het laatste stukje terug naar de camping ging door mooi glooiend landschap. We kwamen net op tijd op de camping aan, vlak voordat het echt begon te regenen. Weer een berg bedwongen en weer super trots op mezelf!!

 

De volgende dag was het helder, maar het stormde. Met de auto naar boven gereden om te kijken wat voor uitzicht we de vorige dag hadden gemist. Dat was indrukwekkend. Konden alleen de auto  niet uit omdat de deur er dan uit zou waaien en omdat het 3 graden was en we de korte broek aan hadden… Maar er waren ook nu weer vele, vele mensen die de helse tocht omhoog waagden.

 

 

Mijn locatie .

Sep
18
Filed Under (Algemeen, Fietsen) by ronnielinda on 18-09-2012

Weer op vakantie, maar deze keer niet naar Verweggistan. Gewoon, ouderwets en net als vroeger, naar Frankrijk. Natuurlijk wel de fietsen mee, voor de (brood)nodige sportieve uitdaging. Niet de zware Santossen maar de vederlichte racefietsen hebben we in de auto geladen.

Ook het kamperen is deze keer iets anders dan anders; met veel luxe. We hebben stoelen, een tafel, een 2-pits kookstel dat stevig staat en een tent waar we rechtop in kunnen staan. Daarnaast volop opbergruimte in kratten en grote pannen.

Uitdaging hebben we in ieder geval gezocht en gevonden. Als het weer goed was, was het de bedoeling om ons eerst in de Alpen te wagen aan onder andere Alpe d’Huez. En inderdaad, het weer zag er goed uit voor de alpen. Eerste stop was dus Bourg d’Oisans, aan de voet van de Alpe d’Huez. De camping lag pal aan het begin van de klim. Rechtsaf de camping af en voila, daar was de eerste bocht van de 21…

We hebben daar een paar dagen schitterend weer gehad, alleen de afdaling van de Galibier was wat minder…. Daarna door naar de Mont Ventoux, vanwaar we na een stormachtige en mistige klim weer zijn doorgereden naar de Middellandse Zee.



Mijn locatie .