Jul
03
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 03-07-2011

We zijn weer thuis! Best goed geslapen in de bedjes in onze hut. Om half 7 ging de radio aan als wake-up call. Konden dus even lekker douchen onder onze ‘eigen’ douche. Nog even buiten gekeken, net op tijd om het eerste land, en daarmee ook Frederikshavn, te zien. Spullen halen, naar beneden naar de fietsen en de tassen weer op de fietsen. Hadden elk maar 1 tas mee, dus dat duurde niet lang. Toen de deuren open gingen zo snel mogelijk naar buiten om voor de auto’s, bussen en vrachtauto’s uit te zijn.

De auto stond al op ons te wachten. Spullen er in en nog even ontbijten. Daarna in de auto en op weg. Heel raar om na meer dan 3 weken alleen maar een fiets, ineens in een auto te zitten en binnen een uur een afstand te rijden waar we een paar dagen geleden nog een hele dag over deden. Bij Hamburg in de file gestaan waardoor we een uur vertraging opliepen, maar verder geen rare dingen onderweg. Om iets over 6 uur waren we thuis, waar Kiki al op de oprit op ons zat te wachten.

Spullen uit de auto, wasmachine aan en wat opruimen. Nu al weer het meeste klaar, alleen nog laatste dingen opruimen morgen. En natuurlijk de fietsen!! Die hebben zwaar geleden onder de beproeving die zij hebben moeten doorstaan. Ronnie heeft bijna geen remblokken meer over en beide fietsen zijn gigantisch smerig. De kettingen beginnen te roesten van al die regen die er op is gevallen, dus die hebben ook nodig een onderhoudsbeurt nodig. Nog genoeg te doen morgen, dus.

We zijn dus weer thuis. Na iets meer dan 3 weken in het prachtige Scandinavië, waarin we 1900 km hebben gefietst in 18 fietsdagen en zo’n 17.000 hoogtemeters hebben overwonnen, zit het er nu dus al weer op. Zware omstandigheden door het weer en het vele (steile) klimmen, maar wel erg mooi. Veel regen gehad (op 15 dagen heeft het geregend, maar gelukkig nooit de hele dag; meestal ‘s ochtends en aan het einde van de middag of ‘s avonds), maar ook hele mooie dagen waarop de zon volop scheen. Ook bijna geen schade; 2 lekke banden en een kapotte bidonhouder, wat Ronnie z’n eigen schuld was. We hebben weer van alles gezien en meegemaakt, zijn weer een paar kilo lichter en hebben een mooie tijd gehad. Tot de volgende reis (in september gaan we weer naar de US)!

Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011
Weer heel wat beleefd sinds de vorige keer dat we wat hebben geschreven. Donderdag (na die dag over die lange pas) was het meteen weer over met het mooie weer. Het was weer regen, regen en nog eens regen. We werden er mee wakker, stonden er mee op en vertrokken er mee. Wel een  mooi gezicht, die laaghangende bewolking boven dat fjord, maar wij hadden toch liever zon gezien. Ook deze dag weer klimmen natuurlijk. Een dag niet geklommen hier is een dag niet gefietst! Je moet echt gewoon niet op je fiets stappen als je niet wilt klimmen. Echt iets voor mij dus… Al met al een zware dag door het slechte weer en de route. Heel veel tunnels, waarvan de langste 3 km. Gelukkig gingen ze allemaal bergaf, dus we hoefden er niet in te zwoegen. Ook nog een stukje met een ferry over. Altijd leuk, een stukje varen! We waren blij dat we bij de camping waren. Bleek dat ze een bbq hielden omdat ze midzomernacht vierden. Wij hadden net allemaal boodschappen gedaan voor het eten, dus we hadden er niet zo veel aan. Wel jammer, want het zag er lekker uit.
Spookachtig fjord

Spookachtig fjord

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

 

Vrijdag ook een niet zo leuke dag. Begon al weer met regen, maar tegen de tijd dat we op de fiets zaten was het gelukkig weer droog. Bleek dat we meteen vanaf het dorp al heel steil omhoog moesten. Dat wisten we al, maar we wisten niet hoe lang. Bleek dat we in ongeveer 12 km bijna 900 meter omhoog moesten! Ging allemaal met zo’n 8% omhoog!! Het was 12 graden, we fietsten in korte mouwen en het zweet droop in grote stralen van ons af. Onze adem wolkte de lucht in…! Wat zwaar! Toen we eindelijk boven waren, moesten we in de volgende kilometers nog eens meer dan 200 meter omhoog, maar dat ging wat geleidelijker. Daarboven weer een desolate vlakte met alleen kaalheid, ruimte, sneeuw, water en vakantiehuisjes. Wel prachtig! Na een steile afdaling kwamen we op een weg die een snelweg zou moeten zijn. Het was meer een binnenweggetje dat was omgetoverd in een bouwput. Ze waren er overal mee bezig. Het laatste stuk maakte dat het niet leuk meer was. Een onverhard pad langs het water, maar toen begon het te regenen en werd het pad een modderpoel. Toen de weg eindelijk weer verhard was, ging het alleen maar omhoog en omhoog. We waren koud (nou ja, na dat klimmen weer warm) en moe en hadden er geen zin meer in. Maar we moesten nog een camping zoeken want met dat weer wilden we niet de tent ergens opzetten. Camping gevonden, werden we ook niet blij van, maar we hadden in ieder geval een warme douche.

Klimmen naar 1100 meter

Klimmen naar 1100 meter

Eindelijk (bijna) boven

Eindelijk (bijna) boven

 

Mooie wereld daarboven

Mooie wereld daarboven

 

Zaterdag was het gelukkig weer beter weer, maar we waren moe en we (ik) hadden het na een paar km wel gehad. Uiteindelijk 30 km gefietst (met een gemiddelde van 12,5 omdat bijna alles weer omhoog ging; 765 hoogtemeters in totaal) tot we in een wintersportdorpje kwamen. Daar op de camping gaan staan. Toen de tent stond, naar het dorpje gelopen. Erg leuk. Een skilift midden in het dorpje, een paar terrasjes en een paar supermarkten. Ook een paar sportwinkeltjes waar we natuurlijk ook naar binnen zijn gelopen. Gewoon, vakantie dus…

Skilift in het dorp

Skilift in het dorp