Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011
Zweden hebben we inmiddels achter ons gelaten. Donderdag waren we al in Idre, vanwaar we de grens over zijn gegaan. We hebben het heel snel gefietst, met een gemiddelde van meer dan 100 km per dag. We hebben dan ook inderdaad elke dag (ruim) meer dan 100 km gefietst. Dat hadden we van tevoren niet verwacht.
Allemaal onverhard

Allemaal onverhard

De laatste dagen in Zweden hebben we ook weer mooie routes weten te vinden, dwars door niemandsland over onverharde paden. Pittige omstandigheden, maar erg mooi. We waren daar helemaal alleen op de wereld en zo heel nu en dan was er es een huisje of een gehuchtje waar de mensen raar opkeken toen we voorbij fietsten.

Dinsdag hebben we een soort fietsroute gevolgd; Klarälvsbanen. Dat is een fietspad dat is aangelegd over een oude spoorweg. Hartstikke leuk en weer heerlijk rustig. Geen mens op dat hele fietspad. En we hoefden daardoor niet over de weg. Nog een voordeel was dat er geen steile heuvels in zaten. Treinen kunnen immers niet over hele steile stukken rijden. Alles ging heeel geleidelijk omhoog, de tellers gaven het stijgingspercentage niet eens aan, maar we konden zien aan de hoogtemeters dat we toch echt wel steeds hoger kwamen. Ook waren er langs de hele route leuke picknickplaatsjes waar een dakje boven de banken zat. Heel handig, want het regende het grootste gedeelte van de dag. Gelukkig werd het later op de middag droog en zelfs zonnig.

Regenpakken konden aan

Regenpakken konden aan Het kampeerplaatsje waar we die avond terecht kwamen stikte van de k(n)utten; zie stukje over die stomme beesten. Nu dus onder de jeukende bulten.Geen water, dus water uit meer filterenWoensdag was het weer zonnig en lekker warm, ongeveer 21 graden. Het was weer een best zware dag met veel onverharde stukken door prachtig landschap, dus we waren blij dat we op de camping waren. De camping is ook een wintercamping, met een heel skigebied er achter. Vanuit de tent hadden we uitzicht op de, nu groene, pistes. Alles aangepast op winterkamperen, zelfs een woonkamer met banken en tv in het faciliteitengebouw. Mooi luxe dus. Hadden we wel verdiend (en ook de zak chips die we hebben gekocht) na deze dag.ZwedenBijna bovenPrachtig plaatje

Ook donderdag begon met mooi weer. Er kwamen echter steeds meer wolken, maar het bleef droog. Dat was eigenlijk de laatste echte etappe door Zweden.

Mooi uitzicht

Mooi uitzicht

Idre was onze laatste camping daar en vrijdag zijn we dus de grens over gegaan.

De grens!

De grens!

Dec
04
Filed Under (Argentinië, Chili) by ronnielinda on 04-12-2010

De reis van El Calafate in Argentinie naar Puerto Natales in Chili ging prima, tot de grens. Het was zo`n 5 uren met de bus, maar ja het kost bijna niks en de bus hier is eigenlijk nog comfortabeler dan een vliegtuig. Je kunt de stoelen verder naar achteren doen en je hebt meer beenruimte.

In de bus

In de bus

Maar toen kwamen we bij de grens. Eerst Argentinie. Allemaal uit de bus (de bus zat vol, o.a. met een groep truttige Hollanders waarvan 1 vrouw zelf een rokje en nette laarzen aan had…!). Toen allemaal in een ieniemienie klein hokje waar we allemaal 1 voor 1 voor een raampje moesten verschijnen. Stempel in paspoort en klaar.

Grensovergang Argentinië-Chili

Grensovergang Argentinië

Weer allemaal in de bus en verder. Toen de grens van Chili. Weer allemaal uit de bus (ook de bagage deze keer), in een krakkemikkig hokje en 1 voor 1 voor een raampje waar weer een douane medewerker achter zat. Stempel in paspoort, ingevuld briefje (met o.a. bestemming enz.) geven en naar de bagageband (ja, ze hadden daar een heuse bagageband met scanner). Je mag totaal niks (etenswaren) mee het land in nemen, dus tassen door de scanner en allemaal weer in de bus. Toen nog een klein stukje naar Puerto Natales. Wat een gedoe!! Maar verder geen problemen.