Sep
18
Filed Under (Algemeen, Fietsen) by ronnielinda on 18-09-2012

De dag na aankomst meteen de fietsen gepakt voor een oriënterend tochtje naar Les 2 Alpes. We zijn daar een paar keer in de winter geweest en het leek ons leuk om daar ook eens in de zomer te kijken. En het leek ons een goede generale voor Alpe d’Huez. Dat was het inderdaad, het was pittiger dan we hadden gedacht. Maar we zijn boven gekomen en het was erg leuk om daar eens te kijken zonder dat al die sneeuw alles bedekte.

 

De volgende dag moest Alpe d’Huez (of wij) er toch aan geloven. We begonnen letterlijk en figuurlijk koud aan de klim omdat het ’s ochtends best fris was en we dus niet eerst een stukje in konden fietsen omdat de klim meteen bij de camping begon. De klim was steil en bochtig. De bochten zijn genummerd en hebben de naam van een winnaar op de berg. Veel Nederlandse namen gezien. Uiteindelijk zijn we boven gekomen na 1:15 uur fietstijd. Niet slecht, al zeg ik het zelf. Was er best trots op. Zelfs een aantal mensen (mannen!) voorbij gefietst… Boven heerlijk in de stralende zon op een terrasje een koud Colaatje gedronken, tezamen met vele andere lotgenoten. Waren in 18(!!) minuten weer beneden… Daar de rest van de middag heerlijk bij het zwembad gezeten. Hadden we wel verdiend!

 

En toen was het tijd voor het echte en serieuze werk; de Col du Galibier, 2642 meter hoog…! Dat was toch echt een heel ander niveau; 50 km klimmen… De omgeving was prachtig, de klim werd echt steil na het dorpje La Grave waar we heerlijk in de zon op een terrasje hebben gelunched met uitzicht op de imposante gletsjers die daar tussen de pieken hangen. De Col du Lautaret was de eerste hindernis, op ruim 2000 meter hoogte. Maar dat was nog kinderspel vergeleken met de laatste 8 km omhoog naar de top van de Galibier. Zo’n 600 hoogtemeters in 8 km met al heel wat steile kms in de benen was erg zwaar. En het venijn zat in de staart, want de laatste kms waren nog even extra steil. Maar toen waren we er ook; echt een gevoel van ‘on top of the world’! En toen moesten we weer naar beneden. Een avontuur op zich!! Inmiddels hadden donkere wolken zich samengepakt tussen de bergen, dus dat zag er niet erg lekker uit. Het was ook behoorlijk afgekoeld. Eerst weer afdalen naar de Lautaret; het was nog maar 15 graden. Daar in een restaurantje een kop warme thee gedronken. Toen weer verder. Het werd kouder en het begon te regenen toen we weer in La Grave waren. Even gewacht, maar het werd niet droog. Dus maar weer verder. Het kwik zakte naar 12 graden en het begon te hozen. Water tot aan de velgen en rillend op de fiets; de fiets schudde alle kanten op omdat ik m’n voeten niet meer stil kon houden. Die vlogen alle kanten op in de pedalen van het trillen. Uiteindelijk werd het droger en warmer, maar het hield niet over. We waren blij dat we op de camping onder een lekkere warme douche konden stappen. Alleen wel eeuwig zonde van wat een prachtige, geweldige superafdaling had kunnen zijn; van de Lautaret naar beneden. Was een heerlijk geleidelijk lopende weg waarbij je de fiets gewoon kon laten lopen zonder veel bij te remmen. Wat had ik me op de heenreis verheugd op die afdaling… Helaas, helaas, door het vele water op de weg konden we niet zo snel want dan doen de remmen het niet bepaald optimaal…

 

Mijn locatie .

Sep
18
Filed Under (Algemeen, Fietsen) by ronnielinda on 18-09-2012

Weer op vakantie, maar deze keer niet naar Verweggistan. Gewoon, ouderwets en net als vroeger, naar Frankrijk. Natuurlijk wel de fietsen mee, voor de (brood)nodige sportieve uitdaging. Niet de zware Santossen maar de vederlichte racefietsen hebben we in de auto geladen.

Ook het kamperen is deze keer iets anders dan anders; met veel luxe. We hebben stoelen, een tafel, een 2-pits kookstel dat stevig staat en een tent waar we rechtop in kunnen staan. Daarnaast volop opbergruimte in kratten en grote pannen.

Uitdaging hebben we in ieder geval gezocht en gevonden. Als het weer goed was, was het de bedoeling om ons eerst in de Alpen te wagen aan onder andere Alpe d’Huez. En inderdaad, het weer zag er goed uit voor de alpen. Eerste stop was dus Bourg d’Oisans, aan de voet van de Alpe d’Huez. De camping lag pal aan het begin van de klim. Rechtsaf de camping af en voila, daar was de eerste bocht van de 21…

We hebben daar een paar dagen schitterend weer gehad, alleen de afdaling van de Galibier was wat minder…. Daarna door naar de Mont Ventoux, vanwaar we na een stormachtige en mistige klim weer zijn doorgereden naar de Middellandse Zee.



Mijn locatie .