Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011

Knutjes!!! Nou, laat die n maar gerust weg! Weet niet of jullie wel eens van die beesten gehoord hebben, maar ze zijn verschrikkelijk! Ze komen jammer genoeg in Nederland ook steeds meer voor. Het zijn heeeeele kleine vliegjes, die je bijna niet ziet en die gigantisch bijten of steken.  Ze hebben het vooral gemunt op het hoofd en dan met name in het haar en achter de oren. Ronnie krijgt er allemaal rooie vlekjes van, net alsof hij de mazelen heeft, maar ik krijg gigantische jeukende bulten. Het zijn net muggen/neven, maar dan nog erger omdat je pas door hebt dat ze er zijn als je al op je hoofd loopt te krabben. En je hoort ze niet.

We wisten dat ze er zouden zijn, omdat juni/juli hun favoriete seizoen is om tevoorschijn te komen, maar we hoopten maar dat we er niet al te veel last van zouden hebben. Voor de zekerheid hadden we al wel van die vliegennetten voor over het hoofd gekocht, maar stiekem hoopten we dat we ze niet hoefden te gebruiken.  En dat hoefde ook niet, tot dinsdag! We hadden nog eigenlijk helemaal geen last gehad van die beesten, maar toen was het raak. We stonden op een niet officiële camping, op een heel mooi plekje bij het water. Fout! Het had geregend en dan schijnen de eitjes van die dingen uit te komen, dus het stikte letterlijk en figuurlijk van die beesten. Er ‘zoemden’ (ze maken dus geen geluid) echt honderden van die kleine monsters rond onze hoofden. Vliegennetten op, maar ook dat hielp niet helemaal afdoende. En dat eet ook zo lastig… Net alsof je met een burka op zit te eten… We hebben dus nog nooit zo snel gegeten.

Koken en eten met een net over ons hoofd

Koken en eten met een net over ons hoofd

De volgende morgen werd de schade duidelijk. En die was groot! Ronnie had de mazelen rond zijn enkels en mijn hele (voor)hoofd (en deel van m’n gezicht en hals) was ook 1 groot jeukend alpenlandschap met al die heuvels! En over mijn handen en onderarmen nog maar niet te spreken! Gelukkig gaan de bulten nu een beetje weg.

Welkom in Zweden!

Jun
13
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 13-06-2011

Heeerlijk niks gedaan vandaag! Toen we wakker werden scheen de zon al weer tussen de wolken door, maar de lucht werd steeds blauwer. We wilden een kano huren, maar er stond een halve storm en we hadden niet zo veel zin om een heel eind tegen die wind in te peddelen.

Storm op het meer

Storm op het meer

Toen dus maar niks gedaan, goh wat een straf! Nou ja, niet helemaal niks. Het was een goeie dag om de was te doen omdat het mooi in de zon kon drogen. We vonden het te veel om het met de hand te wassen, dus hebben we het in de wasmachine gegooid. Als we dan toch lui bezig zijn…

De fietsen konden ook wel weer een schoonmaak- en smeerbeurt gebruiken na die dagen fietsen over natte wegen. De lekke band die Ronnie laatst had moest nog geplakt zodat we die weer als reserve kunnen gebruiken en er waren nog wat kleine dingetjes. Verder lekker in de zon gelegen/gezeten en van het mooie weer genoten zolang het nog kan. Je weet maar nooit hoe het morgen zal zijn. En we hebben tenslotte vakantie…!

Werk aan de winkel!

Werk aan de winkel!

Sleutelen aan de fietsen

Sleutelen aan de fietsen

We moesten alleen nog even wat boodschappen doen, maar daarvoor moesten we wel een stukkie fietsen, terug naar het dorp. Het is lang geleden dat ik voor wat boodschappen 13 km heb gefietst… Maar nu konden we wel wat lekkere, gezonde en luxe (wat thuis heel normaal is) dingen kopen.

Morgen weer verder naar het noorden.

Jun
12
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 12-06-2011

Allereerst heel erg bedankt voor jullie reakties. Vinden we hartstikke leuk! Wij hebben een paar best wel zware dagen achter de rug. Het begon vrijdag, toen we na een errug leuke maar zware, onverharde route (door de vele korte, steile klimmetjes) op een gegeven moment ergens kwamen waar we niet verder konden. Volgens de kaart liep er een weggetje, maar dat bleken wandelpaden te zijn…! Weer terug dus. Richting Uddevalla (zeg maar KNuddevalla) en daar stond alles zo slecht aangegeven dat we geen flauw idee hadden welke kant we  nou eigenlijk op moesten. Op een gegeven moment maar gevraagd en toen kregen we een routebeschrijving naar een camping. Waren we ook wel aan toe, het was al laat, we waren moe van een lange dag fietsen met dreigende wolken boven ons (maar geen drup gevallen) en toen kreeg Ronnie ook nog een lekke band toen we er bijna waren! Wat waren we blij dat we de camping zagen (wildkamperen was niet echt een optie omdat we niet wisten hoe we de stad uit moesten komen. Ook te moe om na te denken.

Mooie onverharde route

Mooie onverharde route

Picknicken onderweg

Picknicken onderweg

Avondlicht over het meer

Avondlicht over het meer

Dit alles betekende wel dat we de volgende dag net zo hard weer door die stomme plaats moesten. Maar nu waren we wat helderder en nadat we weer een keer verkeerd gefietst waren zijn we naar de McDonalds gegaan. Daar is gratis internet, dus konden we mooi een plattegrond van de plaats downloaden. En toen waren we binnen no-time die plaats uit. Toen konden we gelukkig wat kilometers maken en dat was wel nodig, want gister was een prachtige route, maar door dat geneuzel in die plaats veel tijd verloren. Nu dus maar voor 1 keer langs een grotere weg. Was een goede beslissing, want het schoot  mooi op. Niet meer van die gemene, korte en steile klimmetjes maar meer glooiend. We hebben nog wel een stuk door de regen moeten fietsen, maar toen we op de camping aankwamen was het weer (tijdelijk) droog. Dit keer was de camping goed te vinden. Er was een grote keuken waar we warm en droog konden koken en eten, dus dat kwam goed uit.

Spookachtig door de regenlucht

Spookachtig door de regenlucht

En toen vandaag! Het moeilijke begin met (met name ‘s nachts) veel regen en bewolking is ten einde!! We werden wakker en de lucht was blauw met wat mooie witte wolken. De lucht werd steeds blauwer en we konden al gauw in de korte broek fietsen! Wat een luxe! Werd het gister niet warmer dan een graad of 13, vandaag stond er toch echt 25 graden!! Heeerlijk!

Overal deze prachtige bloemen in de berm

Overal deze prachtig bloemen in de berm

Waar moeten we naar toe?

Waar moeten we naar toe?

En weer een mooie route door het binnenland, wederom hele stukken onverhard met heeel veel steile klimmetjes er in. Op een gegeven moment ging het 16% omhoog! We zijn niet afgestapt… Voordeel daarvan is dat je ook weer naar beneden kunt met zo’n 50 km p/u. Dat is dan de beloning voor dat omhoog zwoegen.

Door bossen en langs meren

Door bossen en langs meren

Eindelijk in de korte broek!

Eindelijk in de korte broek

We hadden weer een camping uitgezocht waar we wilden overnachten. Bij een meer zodat we morgen eventueel een kano kunnen huren. Weer een heel moeilijk te vinden camping, dus toen toch maar doorgefietst naar de volgende. Betekende wel bijna 30 km verder. Maar deze was inderdaad makkelijk te vinden. Omdat het al weer niet vroeg meer was, ergens in een zijweggetje even snel wat te eten gemaakt, zodat we weer verder konden en we bij aankomst op de camping niet meer hoefden te koken.

Potje koken onderweg

Potje koken onderweg

Uiteindelijk kwamen we op de camping aan. Mooie camping aan een meer, waar je ook kano’s kunt huren. We kregen zelfs voor vanavond nog gratis internet! Nu zit ik hier dus te tikken, op de veranda van de keuken met de zon in m’n gezicht (alsof m’n neus nog niet rood genoeg is!).

Lekker in het zonnetje

Lekker in het zonnetje

Het weer schijnt morgen net zo prachtig te worden als vandaag, maar dan met minder wind. Mooi moment voor een rustdag dus. Als we puf hebben, huren we een kano en gaan we lekker peddelen. Van een andere kant genieten van dit prachtige land. Want het is hier echt schitterend!

Wel verdiend na 3 dagen fietsen over steile paden met 30-35 kg bagage en met een gemiddelde van 110 km per dag…!

Jun
09
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 09-06-2011
Vanmorgen om 2 uur opgestaan en 0m iets over 3 uur zaten we in de auto. De reis ging best wel voorspoedig, ondanks de vele wegwerkzaamheden. Na precies 8 uren (incl. stop voor tanken, plassen, eten en rijderswissel) waren we in Frederikshavn. Daar bleek dat het parkeren toch niet gratis is. Dat is alleen in het laagseizoen en dat is bijna voorbij. Moesten we dus toch (dik) betalen voor het parkeren, maar dan is het wel bewaakt. Nou ja, het is niet anders. We hadden ook geen tijd (en zin) om ergens anders een gratis plekje te zoeken.
Om half 2 begonnen ze met het inladen van de boot. Wij mochten er weer mooi als eerste op en konden de fietsen dus rustig neerzetten zodat ze niet om zouden vallen.
Fietsen op de boot

Fietsen op de boot

We vertrokken mooi op tijd en toen moesten we dus die 3,5 uur door zien te komen. Er was wel vanalles te doen, waaronder een minicasino met heel veel fruitautomaten waar gretig gebruik van werd gemaakt, maar wij waren al lang blij dat we gewoon even lekker konden zitten en wat weg konden dommelen.

Lekker in een hoekje luieren

Lekker in een hoekje luieren

We kwamen precies op tijd aan in Gotenburg en toen was het kijken waar we langs moesten om de stad uit te komen. Gelukkig werden we een handje geholpen door het fietspad dat we meteen al zagen toen we het haventerrein af fietsten. Eerst maar richting het centrum. Toen zagen we langs het fietspad ineens borden staan. We wilden naar de plaats Kungalv omdat daar een camping zou zijn een ook die plaats stond op de borden! Het werd ons dus heel gemakkelijk gemaakt. Na ongeveer 30 km kwamen we aan bij de camping. Er was nog een plaatsje vrij, maar bijna de hele camping staat vol met Duitsers in giga campers.

We hebben de tent snel opgezet en wat te eten klaar gemaakt.

De tent staat al weer

De tent staat al weer

Nu zit ik hier te typen op een tijdstip waarop we al lang lekker in ons warme slaapzakje hadden willen liggen.

Actuele situatie

Actuele situatie

Het weer is ons erg goed gezind geweest vandaag. Het laatste stuk door Denemarken regende het erg hard, maar toen we in Frederikshavn aankwamen werd het droog. We konden de fietsen dus mooi rustig en droog inelkaar zetten. Onderweg op zee regende het ook erg hard, maar wederom; toen wij in Gotenburg aankwamen was het droog. Het had wel heel hard en/of lang geregend want er lagen veel en dikke plassen op de wegen. Mazzel dus! De lucht wordt nu steeds blauwer, dus hopelijk is dat morgen ook zo.

Jun
08
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 08-06-2011

Eindelijk mogen we weer ons platte landje verlaten voor een tijdje in een wat meer uitdagende fietsomgeving! Net als vorig jaar gaan we naar Scandinavië. Maar waar we vorig jaar alleen door Noorwegen zijn gefietst, komt daar dit jaar een stukje Zweden bij. Morgen (of eigenlijk vannacht) in de auto naar Frederikshavn in Denemarken. Dan de fietsen op de boot en op naar Götenburg. Als het goed is komen we daar om ongeveer half 6 morgenmiddag (donderdag) aan. Nog een stukje fietsen naar een camping en dan kan de reis echt beginnen. De bedoeling is om door Zweden omhoog te fietsen (en een beetje naar het oosten) en dan bij Idre de grens met Noorwegen over te steken. In Noorwegen willen we een aantal Nationale Parken (Rondane, Jotunheimen) doorfietsen en als het meezit de plaatsen Lillehammer en Hamar aandoen. Op 2 juli eindigen we in Oslo, waar we op de nachtboot weer terug naar Frederikshavn stappen. Daar staat dan hopelijk de auto nog helemaal heel op ons te wachten zodat die ons weer thuis kan brengen.

May
01
Filed Under (Fietsen, Nederland) by ronnielinda on 01-05-2011

Het Paasweekend hebben wij op de fiets doorgebracht. De weersvoorspellingen waren prachtig, dus reden genoeg om de tassen in te pakken en op de fiets te stappen. Vrijdag zijn we vertrokken en van Heerenveen, via Wolvega, Ossenzijl, Genemuiden en Kampen naar Elburg, bij het Veluwemeer gefietst.

Fietsen tussen de schapen

Fietsen tussen de schapen

Met het pontje naar Genemuiden

Met het pontje naar Genemuiden

Het oude stadje Elburg

Het oude stadje Elburg

Koken bij het zwembad

Koken bij het zwembad

De volgende dag via de Veluwe en het pontje bij Olst (net boven Deventer), van Elburg naar de andere kant van Nederland naar een gehuchtje dat Bruinehaar heet, vlakbij de Duitse grens. Heerlijk rustige camping en lekker in het zonnetje ontbeten.

De Veluwe

De Veluwe

Weer een pontje; bij Olst

Weer een pontje; bij Olst

Proost!

Proost!

Zelf de afwasmachine

Zelf de afwasmachine

Omdat we vlakbij Duitsland waren, konden we het niet laten om er een stuk doorheen te fietsen. Via Ootmarsum de grens over en dwars door Duitsland omhoog naar de ja-knikkers bij Schoonebeek.

"Lady in blue"

"Lady in blue"

Welkom (terug) in Nederland

Welkom (terug) in Nederland

Kamperen in Mantinge, niet ver van Dwingeloo, in een prachtig grasveld bezaaid met paardenbloemen.

Kamperen tussen de paardenbloemen

Kamperen tussen de paardenbloemen

Mooie zonsondergand

Mooie zonsondergang

De laatste dag via de hei van Dwingeloo en de bossen van Diever en Appelscha weer naar huis. Na 3 dagen bijna alles wind tegen (het waaide behoorlijk hard), was het laatste stuk naar huis een verademing. Eindelijk wind mee! In totaal hebben we bijna 450 km gefietst.

De hei bij Dwingeloo

De hei bij Dwingeloo

Drooooge hei

Drooooge hei

Bepakte fietsen

Bepakte fietsen

Dec
13
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 13-12-2010

We zijn weer thuis! Vanuit Ushuaia zijn we naar Buenos Aires gevlogen. Vlucht was prima, landing een stuk minder. Veeel turbulentie waardoor het vliegtuig alle kanten op schudde. Niet erg prettig als je heel vlak onder je de huizen en andere gebouwen van de stad ziet. Was een onweersbui boven het vliegveld. Landen kon niet. Piloot heeft het 2 keer geprobeerd, maar het ging niet. Toen moesten we uitwijken naar het andere vliegveld van de stad.

Waren pas om een uur of 6 in het hotel, dus niet veel van de stad kunnen zien. Maar wat we zagen tijdens de taxirit was ook niet bepaald bijzonder. Sloppenwijken waarbij vergeleken de Bijlmer het paradijs is en nauwe, donkere straten. De volgende ochtend hadden we nog heel even tijd om een stukje door de stad te lopen, maar er waren ook geen bijzondere dingen die we graag wilden zien.

Weer in de taxi naar het vliegveld. Geen problemen tijdens de vlucht en ook vanuit Rome ging het prima. Om ongeveer half 12 waren we weer in ons kikkerlandje. Opgehaald door Ronnie z’n ouders. Het huis stond er nog en Kiki was al weer thuis toen wij thuis kwamen.

Nu weer in het (werk)ritme zien te komen…

Foto’s van de reis voegen we later toe aan de verhalen. We konden op de computers die we gebruikten geen foto’s toevoegen.

Dec
04
Filed Under (Chili, Fietsen, Torres del Paine, Wandelen) by ronnielinda on 04-12-2010

Nadat we in Puerto Natales waren aangekomen, zo ongeveer het eerste hotel ingedoken dat we tegenkwamen. Vlakbij waar de bus stopte (en de bus voor de terugweg dus ook weer vandaan gaat), dus lekker makkelijk. Prima kamer, we hadden zelfs een bad! En daar hebben we gebruik van gemaakt natuurlijk! Ook maar meteen de bus voor de volgende dag naar het park geboekt en de bus terug naar El Calafate op 4 december. Was dat maar mooi meteen geregeld.

De volgende dag al vroeg op. De bus naar het park vertrok om half 8. Het was nog best een stukje rijden, maar om een uur of half 11/11 uur waren we er. Zal nu een verslag geven van onze belevenissen in het park.

Dag 1: bus van Puerto Natales naar het park. Daarna eerste stuk gelopen. Grootste gedeelte vrij vlak. Hebben alpacas (soort lama) gezien en een paar condors die rondzweefden op zoek naar wat lekkers (misschien een stel vermoeide Nederlandse wandelaars…). Het weer was prima, wat wolken maar ook veel zon. Een goed begin dus! Was een stuk van 5 uren lopen naar camping Seròn. Erg leuk ding; een oud huisje met een soort keuken met een grote tafel waar nog voor een deel gekookt werd op een oud houtgestookt fornuis. Een mannetje dat daar werkt/leeft/grootste gedeelte van het jaar woont kookte en maakte ontbijt als je dat wilde. Errug authentiek en leuk. De voorraden worden daar nog echt per paard gebracht.

Dag 2: volgende etappe van ongeveer 5-6 uren naar Refugio Dickson. Niet gehaald!!! Na zo`n 2,5 uur lopen moesten we over een pas en daar werden we vanaf geblazen!!! Je kunt je niet voorstellen hoe het voelt om letterlijk en figuurlijk van je voeten geblazen te worden, maar wij hebben het meegemaakt! Je ligt om voordat je het door hebt! Minstens windkracht tien. Later spraken we een gids die had geschat dat de wind wel met 150 km/u over die pas blies. We zijn terug gegaan. We konden gewoon niet over die pas komen. Weer terug naar camping Seròn dus en daar de tent maar weer opgezet omdat we geen zin hadden om verder te gaan. Dan liever nog een nachtje op die leuke plek en een babbeltje met het mannetje. Ondanks de wind was het trouwens prima weer. Het zonnetje scheen volop.

Dag 3: verder terug gegaan naar Refugio Las Torres. Nog steeds prima weer en een niet al te lange etappe, ongeveer 4 uren. Een verse pootafdruk van een poema gezien in de modder! Alleen de poema zelf niet, jammer genoeg… Omgeving nog steeds prachtig, ruige bergen en mooie vergezichten.

Dag 4: dagtripje (dus zonder al onze bagage) gemaakt naar een uitkijkpunt. Van daaraf konden we de granieten rotsen zien waarvoor het park bekent staat. Nog steeds mooi weer, wel weer redelijk wat wind. Mooi uitzicht door het heldere weer.

Dag 5: verder getrokken naar de volgende camping, campamento Italiano. Dat was weer zo`n 5 uren lopen. Super weer! Voor het eerst in de korte broek en t-shirt gelopen. Voor de verandering es een keer geen wind! We liepen langs de rand van het park en hadden een mooi uitzicht op de bergen en de besneeuwde toppen.

Dag 6: het mooie weer was op! Het was grijs en bewolkt en de wind was ook weer terug. Voor we de tent oppakten, eerst een uitstapje gemaakt een vallei in. Alleen door de regen en de lage bewolking was er jammer genoeg niet zo veel van de vallei (die echt heel mooi moet zijn) te zien. Halverwege terug gegaan, tent opgepakt en verder gegaan naar de volgende camping/refugio; Paine Grande. Wat een oord daar! Er staat daar altijd een complete storm en er is weinig beschutting.

Dag 7: rustdag. Achteraf ook een goede dag voor een rustdag. Slecht weer en heeel veel wind. Uitgeslapen en lekker zitten lezen. Bij de camping is een keukenruimte waar je warm kunt zitten. Dus eigenlijk helemaal niks gedaan. Goed voor de voeten, knieen en schouders want die hadden het zwaar te voorduren.

Dag 8: alles weer ingepakt en op naar de volgende refugio/camping; Grey. Vlakbij een gletsjer, aan een meer waar de ijsschotsen (en soms complete ijsbergen) voorbij dreven. Weer een stuk met erg veel wind en wat regen. Erg leuke hut, met een houtkachel die lekker warm was en waar je gezellig bij kon gaan zitten.

Dag 9: werden wakker met regen die later overging en hagel en nog later in een dikke sneeuwbui!! Afgewacht wat het weer ging doen. Werd om een uur of 12 een stuk beter, dus nog een nacht bij Grey gebleven. Uitstapje gedaan naar een stuk verder richting de gletsjer. Erg mooi. Die gletsjers hebben een prachtige blauwe kleur en allemaal spleten aan de voorkant. Op een gegeven moment was er een uitkijkpunt vlak boven de gletsjer.
Daarna weer terug naar het lekkere warme vuur van de refugio. Daar `s avonds ook gegeten.

Dag 10: weer terug naar Paine Grande. Het begin liepen we in het schrale zonnetje, maar op een gegeven moment gaf die het op en kreeg de regen (en de hagel/sneeuw) de overhand. Ook de (koude, schrale) wind was weer terug. Omdat Refugio Grey best wel beschut was, hadden we daar niet zo veel van gemerkt, maar hij was er nog wel…!

Dag 11: vanaf Refugio/camping Paine Grande kun je met een boot terug naar een plek waar de bussen naar Puerto Natales stoppen en je weer terug brengen naar de bewoonde wereld. Dat maar gedaan dus. In de storm de tent opgepakt en in de keuken gewacht tot het half 1 was en we naar de steiger konden gaan. Een half uurtje met de boot, toen in de bus en na een paar uurtjes weer in de bewoonde wereld.

Na ongeveer 10 dagen op een plek waar je nauwelijks eten kunt kopen (eigenlijk alleen pasta, pastasaus, koekjes en chocolade), was het vreemd om weer op een plek te zijn waar je weer alles kunt kopen en eten wat je wilt. We zijn naar een restaurant gegaan en hebben daar allemaal lekkere dingen besteld. Een enorme steak en lamsvlees. Daarbij een salade (eindelijk weer eens wat echte vitamientjes in plaats van uit een pil) en een heerlijk toetje. En natuurlijk wijn!!! Hadden we wel verdiend, na al die dagen waarop de enige traktatie die we konden kopen een stuk chocolade was.

We zijn nu dus terug in Puerto Natales. Maar weer in hetzelfde hotel gegaan als de eerste keer. Wel zo makkelijk. Morgenvroeg om half 9 vertrekt onze bus naar El Calafate en zijn we dus weer terug in Argentinie. Van daaruit op 5 december naar Ushuaia, de bijna meest zuidelijke plaats van de wereld.