Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011

En toen stond er, voor maandag, nog 1 ‘vegen’ op het programma; Peer Gyntvegen. Ook dit is weer een speciale route over een onverharde weg. Het zou daarboven ook weer erg mooi moeten zijn. We werden wakker van de regen die op de tent tikte, dus dat begon al niet zo goed… Ook nu werd het weer droog en begon de tocht weer met een zware klim. Weer 12 graden, korte mouwen en heel veel zweten. Van 250 naar 950 meter in een paar km. Allemaal nog over asfalt.

Toen begon het onverharde deel. Gelukkig niet zo veel meer omhoog, maar wel veel op en neer.

Peer Gyntvegen

Peer Gyntvegen

We werden nog bedreigd door een stel koeien die het niet goed vonden dat we even vlakbij hen stopten. Ze kwamen met de hele groep op ons af en de opperkoe begon te blazen… Snel wegwezen maar… Het bleef droog, dus dat was mooi meegenomen. Het hoogste punt lag op 1053 meter en het is daar was ontzettend prachtig maar wij hebben er niks van gezien. Het was hartstikke mistig! De mist werd steeds dikker, dus van het hele laatste stuk van de route hebben we niks gezien. Het was al moeilijk genoeg om de weg te zien. We konden ook niet zien waar die naartoe ging of of het omhoog of omlaag ging. Zonde van al dat klimwerk!

Peer Gyntvegen in de mist

Peer Gyntvegen in de mist

Uiteindelijk kwamen we weer uit de mist, maar toen waren we ook al weer in bewoonde wereld en was het pad al voorbij. De afdaling was wel erg lekker. Kilometers lang geen trap gedaan en omdat het vrij geleidelijk ging hoefden we ook niet veel te remmen. Gewoon lekker cruisen door het landschap met 30, 40 of 50 km/u. Super!

We wilden naar Lillehammer om daar weer een rustdag te kunnen hebben. Een paar km voor Lillehammer kreeg ik ook nog een lekke band! Duizenden kilometers zonder lekke band en deze vakantie hebben we er allebei 1 gehad.

Tassen van de fiets, want...

Tassen van de fiets, want...

...lekke band!

...lekke band!

Na het verwisselen van de band verder naar de stad (het is best een grote plaats). En die hebben we gehaald. Camping opgezocht, we staan vlak bij het grote meer waar Lillehammer aan ligt.

Springschansen van Lillehammer

Springschansen van Lillehammer

Vandaag dus rustdag. Wilden weer even de was doen, maar dat bleek niet zo’n goed idee. Het was nogal bewolkt vanmorgen en het zag er niet al te veelbelovend uit. Alleen het noodzakelijke gewassen (de lange fietsbroeken). Tegen de tijd dat wij even naar  het centrum fietsten begon het te regenen. Hield ook niet snel weer op. Kopje koffie/thee gedronken bij een mall om op te drogen, daar even bij de winkels gekeken en toen weer terug naar de camping. Verhalen typen (gratis internet hier) en straks weer even een p0ging wagen om in het centrum te kijken. Het is inmiddels weer droog. Morgen gaan we weer verder. Naar het zuiden, richting Oslo. We zijn een dag voor op ‘schema’, dus we hebben een dag extra om  daar te komen of om daar rond te lopen.

Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011
Zondag stond Jotumheimvegen op het programma. Dat is weer een speciale, onverharde route dwars over een hoogvlakte. Het weer was prachtig, veel zon en daartussenin wat wolken. De route was ook erg mooi, maar (hoe kan het ook anders) heel veel klimmen. Weer meer dan 1200 hoogtemeters. Weer veel water, in de verte sneeuw en verder onherbergzaam en verlaten.

Klimmen richting Jotunheimvegen

Klimmen richting Jotunheimvegen

Jotunheimvegen

Jotunheimvegen

 

Zowaar blauwe lucht!

Zowaar blauwe lucht!

Onderweg op Jotunheimvegen

Onderweg op Jotunheimvegen

 

En toen zagen we ineens een rendier!! Eindelijk! We hadden er nog nooit een gezien, ook vorig jaar niet, en ik had net gezegd dat we er dus ook dit jaar niet een zouden zien en daar was ie dan zomaar!! Snel fiets geparkeerd, fototoestellen gepakt en proberen een foto te maken. Hij liep wel snel weg, maar we hebben een paar foto’s kunnen maken gelukkig.

Eindelijk, een rendier!!

Eindelijk, een rendier!!

Aan de andere kant van de vlakte ging het weer een heel stuk naar beneden. Daar kwamen we weer in een heel ander landschap, beetje Zweeds met (dennen)bossen zover je kunt kijken en riviertjes. Over elke pas is hier weer een ander landschap, heel apart.

Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011
Weer heel wat beleefd sinds de vorige keer dat we wat hebben geschreven. Donderdag (na die dag over die lange pas) was het meteen weer over met het mooie weer. Het was weer regen, regen en nog eens regen. We werden er mee wakker, stonden er mee op en vertrokken er mee. Wel een  mooi gezicht, die laaghangende bewolking boven dat fjord, maar wij hadden toch liever zon gezien. Ook deze dag weer klimmen natuurlijk. Een dag niet geklommen hier is een dag niet gefietst! Je moet echt gewoon niet op je fiets stappen als je niet wilt klimmen. Echt iets voor mij dus… Al met al een zware dag door het slechte weer en de route. Heel veel tunnels, waarvan de langste 3 km. Gelukkig gingen ze allemaal bergaf, dus we hoefden er niet in te zwoegen. Ook nog een stukje met een ferry over. Altijd leuk, een stukje varen! We waren blij dat we bij de camping waren. Bleek dat ze een bbq hielden omdat ze midzomernacht vierden. Wij hadden net allemaal boodschappen gedaan voor het eten, dus we hadden er niet zo veel aan. Wel jammer, want het zag er lekker uit.
Spookachtig fjord

Spookachtig fjord

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

 

Vrijdag ook een niet zo leuke dag. Begon al weer met regen, maar tegen de tijd dat we op de fiets zaten was het gelukkig weer droog. Bleek dat we meteen vanaf het dorp al heel steil omhoog moesten. Dat wisten we al, maar we wisten niet hoe lang. Bleek dat we in ongeveer 12 km bijna 900 meter omhoog moesten! Ging allemaal met zo’n 8% omhoog!! Het was 12 graden, we fietsten in korte mouwen en het zweet droop in grote stralen van ons af. Onze adem wolkte de lucht in…! Wat zwaar! Toen we eindelijk boven waren, moesten we in de volgende kilometers nog eens meer dan 200 meter omhoog, maar dat ging wat geleidelijker. Daarboven weer een desolate vlakte met alleen kaalheid, ruimte, sneeuw, water en vakantiehuisjes. Wel prachtig! Na een steile afdaling kwamen we op een weg die een snelweg zou moeten zijn. Het was meer een binnenweggetje dat was omgetoverd in een bouwput. Ze waren er overal mee bezig. Het laatste stuk maakte dat het niet leuk meer was. Een onverhard pad langs het water, maar toen begon het te regenen en werd het pad een modderpoel. Toen de weg eindelijk weer verhard was, ging het alleen maar omhoog en omhoog. We waren koud (nou ja, na dat klimmen weer warm) en moe en hadden er geen zin meer in. Maar we moesten nog een camping zoeken want met dat weer wilden we niet de tent ergens opzetten. Camping gevonden, werden we ook niet blij van, maar we hadden in ieder geval een warme douche.

Klimmen naar 1100 meter

Klimmen naar 1100 meter

Eindelijk (bijna) boven

Eindelijk (bijna) boven

 

Mooie wereld daarboven

Mooie wereld daarboven

 

Zaterdag was het gelukkig weer beter weer, maar we waren moe en we (ik) hadden het na een paar km wel gehad. Uiteindelijk 30 km gefietst (met een gemiddelde van 12,5 omdat bijna alles weer omhoog ging; 765 hoogtemeters in totaal) tot we in een wintersportdorpje kwamen. Daar op de camping gaan staan. Toen de tent stond, naar het dorpje gelopen. Erg leuk. Een skilift midden in het dorpje, een paar terrasjes en een paar supermarkten. Ook een paar sportwinkeltjes waar we natuurlijk ook naar binnen zijn gelopen. Gewoon, vakantie dus…

Skilift in het dorp

Skilift in het dorp