Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011

En toen stond er, voor maandag, nog 1 ‘vegen’ op het programma; Peer Gyntvegen. Ook dit is weer een speciale route over een onverharde weg. Het zou daarboven ook weer erg mooi moeten zijn. We werden wakker van de regen die op de tent tikte, dus dat begon al niet zo goed… Ook nu werd het weer droog en begon de tocht weer met een zware klim. Weer 12 graden, korte mouwen en heel veel zweten. Van 250 naar 950 meter in een paar km. Allemaal nog over asfalt.

Toen begon het onverharde deel. Gelukkig niet zo veel meer omhoog, maar wel veel op en neer.

Peer Gyntvegen

Peer Gyntvegen

We werden nog bedreigd door een stel koeien die het niet goed vonden dat we even vlakbij hen stopten. Ze kwamen met de hele groep op ons af en de opperkoe begon te blazen… Snel wegwezen maar… Het bleef droog, dus dat was mooi meegenomen. Het hoogste punt lag op 1053 meter en het is daar was ontzettend prachtig maar wij hebben er niks van gezien. Het was hartstikke mistig! De mist werd steeds dikker, dus van het hele laatste stuk van de route hebben we niks gezien. Het was al moeilijk genoeg om de weg te zien. We konden ook niet zien waar die naartoe ging of of het omhoog of omlaag ging. Zonde van al dat klimwerk!

Peer Gyntvegen in de mist

Peer Gyntvegen in de mist

Uiteindelijk kwamen we weer uit de mist, maar toen waren we ook al weer in bewoonde wereld en was het pad al voorbij. De afdaling was wel erg lekker. Kilometers lang geen trap gedaan en omdat het vrij geleidelijk ging hoefden we ook niet veel te remmen. Gewoon lekker cruisen door het landschap met 30, 40 of 50 km/u. Super!

We wilden naar Lillehammer om daar weer een rustdag te kunnen hebben. Een paar km voor Lillehammer kreeg ik ook nog een lekke band! Duizenden kilometers zonder lekke band en deze vakantie hebben we er allebei 1 gehad.

Tassen van de fiets, want...

Tassen van de fiets, want...

...lekke band!

...lekke band!

Na het verwisselen van de band verder naar de stad (het is best een grote plaats). En die hebben we gehaald. Camping opgezocht, we staan vlak bij het grote meer waar Lillehammer aan ligt.

Springschansen van Lillehammer

Springschansen van Lillehammer

Vandaag dus rustdag. Wilden weer even de was doen, maar dat bleek niet zo’n goed idee. Het was nogal bewolkt vanmorgen en het zag er niet al te veelbelovend uit. Alleen het noodzakelijke gewassen (de lange fietsbroeken). Tegen de tijd dat wij even naar  het centrum fietsten begon het te regenen. Hield ook niet snel weer op. Kopje koffie/thee gedronken bij een mall om op te drogen, daar even bij de winkels gekeken en toen weer terug naar de camping. Verhalen typen (gratis internet hier) en straks weer even een p0ging wagen om in het centrum te kijken. Het is inmiddels weer droog. Morgen gaan we weer verder. Naar het zuiden, richting Oslo. We zijn een dag voor op ‘schema’, dus we hebben een dag extra om  daar te komen of om daar rond te lopen.

Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011
Zondag stond Jotumheimvegen op het programma. Dat is weer een speciale, onverharde route dwars over een hoogvlakte. Het weer was prachtig, veel zon en daartussenin wat wolken. De route was ook erg mooi, maar (hoe kan het ook anders) heel veel klimmen. Weer meer dan 1200 hoogtemeters. Weer veel water, in de verte sneeuw en verder onherbergzaam en verlaten.

Klimmen richting Jotunheimvegen

Klimmen richting Jotunheimvegen

Jotunheimvegen

Jotunheimvegen

 

Zowaar blauwe lucht!

Zowaar blauwe lucht!

Onderweg op Jotunheimvegen

Onderweg op Jotunheimvegen

 

En toen zagen we ineens een rendier!! Eindelijk! We hadden er nog nooit een gezien, ook vorig jaar niet, en ik had net gezegd dat we er dus ook dit jaar niet een zouden zien en daar was ie dan zomaar!! Snel fiets geparkeerd, fototoestellen gepakt en proberen een foto te maken. Hij liep wel snel weg, maar we hebben een paar foto’s kunnen maken gelukkig.

Eindelijk, een rendier!!

Eindelijk, een rendier!!

Aan de andere kant van de vlakte ging het weer een heel stuk naar beneden. Daar kwamen we weer in een heel ander landschap, beetje Zweeds met (dennen)bossen zover je kunt kijken en riviertjes. Over elke pas is hier weer een ander landschap, heel apart.

Jun
28
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 28-06-2011
Weer heel wat beleefd sinds de vorige keer dat we wat hebben geschreven. Donderdag (na die dag over die lange pas) was het meteen weer over met het mooie weer. Het was weer regen, regen en nog eens regen. We werden er mee wakker, stonden er mee op en vertrokken er mee. Wel een  mooi gezicht, die laaghangende bewolking boven dat fjord, maar wij hadden toch liever zon gezien. Ook deze dag weer klimmen natuurlijk. Een dag niet geklommen hier is een dag niet gefietst! Je moet echt gewoon niet op je fiets stappen als je niet wilt klimmen. Echt iets voor mij dus… Al met al een zware dag door het slechte weer en de route. Heel veel tunnels, waarvan de langste 3 km. Gelukkig gingen ze allemaal bergaf, dus we hoefden er niet in te zwoegen. Ook nog een stukje met een ferry over. Altijd leuk, een stukje varen! We waren blij dat we bij de camping waren. Bleek dat ze een bbq hielden omdat ze midzomernacht vierden. Wij hadden net allemaal boodschappen gedaan voor het eten, dus we hadden er niet zo veel aan. Wel jammer, want het zag er lekker uit.
Spookachtig fjord

Spookachtig fjord

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

Wachten op de veerboot na een tunnel van 3 km

 

Vrijdag ook een niet zo leuke dag. Begon al weer met regen, maar tegen de tijd dat we op de fiets zaten was het gelukkig weer droog. Bleek dat we meteen vanaf het dorp al heel steil omhoog moesten. Dat wisten we al, maar we wisten niet hoe lang. Bleek dat we in ongeveer 12 km bijna 900 meter omhoog moesten! Ging allemaal met zo’n 8% omhoog!! Het was 12 graden, we fietsten in korte mouwen en het zweet droop in grote stralen van ons af. Onze adem wolkte de lucht in…! Wat zwaar! Toen we eindelijk boven waren, moesten we in de volgende kilometers nog eens meer dan 200 meter omhoog, maar dat ging wat geleidelijker. Daarboven weer een desolate vlakte met alleen kaalheid, ruimte, sneeuw, water en vakantiehuisjes. Wel prachtig! Na een steile afdaling kwamen we op een weg die een snelweg zou moeten zijn. Het was meer een binnenweggetje dat was omgetoverd in een bouwput. Ze waren er overal mee bezig. Het laatste stuk maakte dat het niet leuk meer was. Een onverhard pad langs het water, maar toen begon het te regenen en werd het pad een modderpoel. Toen de weg eindelijk weer verhard was, ging het alleen maar omhoog en omhoog. We waren koud (nou ja, na dat klimmen weer warm) en moe en hadden er geen zin meer in. Maar we moesten nog een camping zoeken want met dat weer wilden we niet de tent ergens opzetten. Camping gevonden, werden we ook niet blij van, maar we hadden in ieder geval een warme douche.

Klimmen naar 1100 meter

Klimmen naar 1100 meter

Eindelijk (bijna) boven

Eindelijk (bijna) boven

 

Mooie wereld daarboven

Mooie wereld daarboven

 

Zaterdag was het gelukkig weer beter weer, maar we waren moe en we (ik) hadden het na een paar km wel gehad. Uiteindelijk 30 km gefietst (met een gemiddelde van 12,5 omdat bijna alles weer omhoog ging; 765 hoogtemeters in totaal) tot we in een wintersportdorpje kwamen. Daar op de camping gaan staan. Toen de tent stond, naar het dorpje gelopen. Erg leuk. Een skilift midden in het dorpje, een paar terrasjes en een paar supermarkten. Ook een paar sportwinkeltjes waar we natuurlijk ook naar binnen zijn gelopen. Gewoon, vakantie dus…

Skilift in het dorp

Skilift in het dorp

Jun
22
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 22-06-2011

Poeh, wat een dag!! Om 9 uur vertrokken voor de ongeveer 55 km omhoog, van 400 meter naar 1434 meter hoogte. Het weer had niet beter kunnen zijn, stralend blauwe lucht en vol zon. Pas later kwamen er wat wolken, maar koud was het niet. Om half 3 (!!) waren we boven, op 1434 meter hoogte. Maar de afdaling kwam maar niet! De weg bleef maar op en neer gaan, dus nog steeds klimmen! Toen eindelijk de afdaling; 15 km 10% naar beneden, van 1400 meter naar 40 meter! Toen we beneden kwamen deden m’n handen zeer van het remmen.

De tocht begon goed, vrij regelmatig en lichtjes omhoog. Maar toen de laatste 20 km. Het werd steeds steiler en de laatste 10 km werden echt steil. Onder de 7% steigingspercentage is het toen niet meer geweest. Vooral voor mij erg afzien.

Vanmorgen begonnen in Lom, in een wat wintersportachtige omgeving. Daarboven een wereld van sneeuw, ijs en kaalheid. Aan de andere kant van de pas weer een prachtige, groene valei en op een gegeven moment het Lustrafjord. Nu meer een zomer omgeving met bootjes en zwemmende mensen. Heel anders dus. Zie foto’s, die spreken voor zich.

Jun
21
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 21-06-2011

Eindelijk weer een rustdag! Na 7 dagen achter elkaar fietsen was dat wel weer even lekker. En de kleren waren er ook blij mee, want die mochten eindelijk weer gewassen worden! 

 We zijn in het plaatsje Lom, aan het begin van een lange toeristische weg over de hoogste pas van Noord-Europa. Nog een reden voor een rustdag; om ons voor te bereiden op de zware dag van morgen. Moeten die pas over. Dat betekent 1000 meter klimmen in 55 km… Het weer leek voor vandaag erg mooi te worden, dus konden we mooi de was doen zodat die kon drogen in de zon.

Schone kleren!

Schone kleren!

Schone fietsen!

Schone fietsen!

 

Het werd inderdaad heerlijk weer, wisselend bewolkt en zonnig en erg warm in de zon. Terwijl de was hing te drogen zijn wij het dorpje in gelopen. Schattig dorpje, helemaal op toeristen ingericht. Mooie kerk ook. Een typisch Noorse staafkerk. Verder niet veel gedaan, zoals dat op een rustdag zou moeten. Lekker lang blijven liggen vanmorgen en daarna dus even het dorpje in. De fietsen konden ook wel weer een poets-, en onderhoudsbeurt gebruiken na al die regen.

Wildwater dwars door het dorp

Wildwater dwars door het dorp

Typisch Noorse staafkerk

Typisch Noorse staafkerk

 

Voor morgenvroeg is het weerbericht ook nog erg mooi en daarna hopen we aan de andere kant van de pas te zijn, waar het ook wel mooi weer schijnt te worden. Het is hier elke keer weer een verassing wat het weer gaat doen. Het ene moment is het hoogzomer met 25 graden en het andere moment regent het en is het nog maar 13 graden. Daar zit soms echt maar 5 minuten tussen. Heel apart!

Jun
21
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 21-06-2011

Gister een kortere, maar niet minder zware etappe. Eerst ’s ochtends nog even gebruik gemaakt van het gratis internet op de camping. In het restaurant, met een kop koffie/thee erbij terwijl buiten de regen neerstortte.

Toen we klaar waren, was het al 11 uur geweest en het was zowaar droog geworden. We hebben een heel stuk in de zon kunnen fietsen en het werd zo warm dat we zelfs de korte broeken weer uit de tas konden trekken. Dat duurde niet heel lang. Net na een lange klim pakten de donkere wolken zich weer boven ons samen en niet lang daarna regende het al weer. Regenpakken weer aan dus. Maar het werd later ook weer droog.

Weer klimmen...
Weer klimmen…
Op een gegeven moment mochten we eindelijk dalen, maar toen was de weg afgesloten. Moesten we een hele steile, onverharde weg naar beneden in de stromende regen! Niet echt bevordelijk voor de remmen… Op een gegeven moment kwam er een vrachtauto voorbij. Maar van de andere kant kwam een camper omhoog. Vrachtauto kon nog net op tijd remmen, maar ze konden beide geen kant op. De weg (het pad) was maar breed genoeg voor 1 auto. Camper achteruit, maar het was niet zo’n fantastische chauffeur, dus camper met 2 wielen vast in de greppel naast de weg. Kon geen kant meer op. Hele weg geblokkeerd. Wij blij dat wij op de fiets waren, want wij konden er  nog wel net langs. Hoe dat is afgelopen weten we niet, maar we hebben er ook niet op staan wachten in de regen…

 

Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011

De natuur hier in Noorwegen is een stuk ruiger dan in Zweden. Daar waren heuvels met veel groen (vooral dennenbomen) en daarachter nog meer beboste heuvels. Daartussen prachtige en enorme meren. Vrij liefelijk allemaal.

Zodra we de grens over waren werd de omgeving al anders. De bergen/heuvels werden hoger en ruiger en de rivieren werden wilder en snelstromender. Het fietst hier toch ook een stukje zwaarder, ook al hebben we hier toch ook wel lange etappes gefietst. Hier is het toch meer op en af, in Zweden waren er meer vlakkere stukken tussenin. In beide landen heb je de wegen ongeveer voor jezelf, ook al is het een vrij grote doorgaande weg volgens de kaart. Op heel veel wegen kom je bijna niemand tegen, als je al 20 auto’s ziet is het veel. Beide landen zijn prachtig, leeg en ruim.

Dreigende lucht

Dreigende lucht

Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011

We zijn dus inmiddels aangekomen in Noorwegen (vrijdagmiddag). We werden verwelkomd door regen! Jawel, we waren nog maar een paar km de grens over en het begon te regenen. En hard ook! Dat werd nog een heel avontuur, want we moesten een stuk onverhard en dat bleek een nogal zanderig pad te zijn. Net toen we daar waren begon het steeds harder te regenen tot het echt spoelde. Wij werden niet nat, we hebben goede regenkleding en hoezen voor over de schoenen, maar de fietsen werden gigantisch smerig door dat zand. Het zat overal en alles piepte en kraakte. Remmen wilde ook al niet meer al te goed. We hadden er dus wel genoeg van na 75 km en hebben een camping opgezocht. Daar lekker warm in de keuken gezeten (we hebben van elke camping waar we zijn geweest de keuken goed gebruikt; erg makkelijk, gratis koken en lekker warm zitten) en vroeg in ons bedje gekropen. Ook wel eens lekker.

Schuilen in de keuken

Schuilen in de keuken

De hele nacht regen, regen en nog meer regen. Ook zaterdag begon met regen, maar op een gegeven moment werd het droog. Daar waren we al lang blij om. Het was wel koud! Op een gegeven moment hebben we de handschoenen maar aangetrokken omdat we koude handen kregen. Het was toen ook nog maar zo’n 9 graden. Later konden ze gelukkig weer uit.

In het plaatsje Tynset de camping opgezocht, na toch al weer 120 km. Tynset ligt in het hard van trollenland. Overal trollen. Erg leuk. De mevrouw van de camping zag de plaats waar wij wonen en begon meteen over het schaatsen! Ze had ooit Kees Verkerk de hand geschut in het café dat hij schijnt te hebben. Grappig.

Zondag begon erg bewolkt, maar werd uiteindelijk een prachtige dag. De wolken braken hoe langer hoe meer open en er kwam echte blauwe lucht tevoorschijn. De zon kwam ook nog om het hoekje kijken en het werd lekker warm. We hebben een prachtig stuk gefietst, een onverharde route dwars door het nationale park Rondane.

Koeien op het pad

Koeien op het pad

Het landschap was schitterend; hoge bergen, veel groen en een snelstromende rivier. Ook nog aardig wat sneeuw op de bergen. De weg ging mooi geleidelijk omhoog; volgde de rivier door een soort dal, maar aan het eind (toen we er al 105 km op hadden zitten) ging hij ineens nog een stuk steil omhoog. Daarna volgde een afdaling van zo’n 7 km waarbij we de 60 km per uur hebben gehaald. Het laatste stuk ging heel steil naar beneden en we waren blij dat we niet van die kant gekomen waren.

Soms moet je even achterom kijken
Soms moet je even achterom kijken
Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011
Zweden hebben we inmiddels achter ons gelaten. Donderdag waren we al in Idre, vanwaar we de grens over zijn gegaan. We hebben het heel snel gefietst, met een gemiddelde van meer dan 100 km per dag. We hebben dan ook inderdaad elke dag (ruim) meer dan 100 km gefietst. Dat hadden we van tevoren niet verwacht.
Allemaal onverhard

Allemaal onverhard

De laatste dagen in Zweden hebben we ook weer mooie routes weten te vinden, dwars door niemandsland over onverharde paden. Pittige omstandigheden, maar erg mooi. We waren daar helemaal alleen op de wereld en zo heel nu en dan was er es een huisje of een gehuchtje waar de mensen raar opkeken toen we voorbij fietsten.

Dinsdag hebben we een soort fietsroute gevolgd; Klarälvsbanen. Dat is een fietspad dat is aangelegd over een oude spoorweg. Hartstikke leuk en weer heerlijk rustig. Geen mens op dat hele fietspad. En we hoefden daardoor niet over de weg. Nog een voordeel was dat er geen steile heuvels in zaten. Treinen kunnen immers niet over hele steile stukken rijden. Alles ging heeel geleidelijk omhoog, de tellers gaven het stijgingspercentage niet eens aan, maar we konden zien aan de hoogtemeters dat we toch echt wel steeds hoger kwamen. Ook waren er langs de hele route leuke picknickplaatsjes waar een dakje boven de banken zat. Heel handig, want het regende het grootste gedeelte van de dag. Gelukkig werd het later op de middag droog en zelfs zonnig.

Regenpakken konden aan

Regenpakken konden aan Het kampeerplaatsje waar we die avond terecht kwamen stikte van de k(n)utten; zie stukje over die stomme beesten. Nu dus onder de jeukende bulten.Geen water, dus water uit meer filterenWoensdag was het weer zonnig en lekker warm, ongeveer 21 graden. Het was weer een best zware dag met veel onverharde stukken door prachtig landschap, dus we waren blij dat we op de camping waren. De camping is ook een wintercamping, met een heel skigebied er achter. Vanuit de tent hadden we uitzicht op de, nu groene, pistes. Alles aangepast op winterkamperen, zelfs een woonkamer met banken en tv in het faciliteitengebouw. Mooi luxe dus. Hadden we wel verdiend (en ook de zak chips die we hebben gekocht) na deze dag.ZwedenBijna bovenPrachtig plaatje

Ook donderdag begon met mooi weer. Er kwamen echter steeds meer wolken, maar het bleef droog. Dat was eigenlijk de laatste echte etappe door Zweden.

Mooi uitzicht

Mooi uitzicht

Idre was onze laatste camping daar en vrijdag zijn we dus de grens over gegaan.

De grens!

De grens!

Jun
20
Filed Under (Fietsen) by ronnielinda on 20-06-2011

Knutjes!!! Nou, laat die n maar gerust weg! Weet niet of jullie wel eens van die beesten gehoord hebben, maar ze zijn verschrikkelijk! Ze komen jammer genoeg in Nederland ook steeds meer voor. Het zijn heeeeele kleine vliegjes, die je bijna niet ziet en die gigantisch bijten of steken.  Ze hebben het vooral gemunt op het hoofd en dan met name in het haar en achter de oren. Ronnie krijgt er allemaal rooie vlekjes van, net alsof hij de mazelen heeft, maar ik krijg gigantische jeukende bulten. Het zijn net muggen/neven, maar dan nog erger omdat je pas door hebt dat ze er zijn als je al op je hoofd loopt te krabben. En je hoort ze niet.

We wisten dat ze er zouden zijn, omdat juni/juli hun favoriete seizoen is om tevoorschijn te komen, maar we hoopten maar dat we er niet al te veel last van zouden hebben. Voor de zekerheid hadden we al wel van die vliegennetten voor over het hoofd gekocht, maar stiekem hoopten we dat we ze niet hoefden te gebruiken.  En dat hoefde ook niet, tot dinsdag! We hadden nog eigenlijk helemaal geen last gehad van die beesten, maar toen was het raak. We stonden op een niet officiële camping, op een heel mooi plekje bij het water. Fout! Het had geregend en dan schijnen de eitjes van die dingen uit te komen, dus het stikte letterlijk en figuurlijk van die beesten. Er ‘zoemden’ (ze maken dus geen geluid) echt honderden van die kleine monsters rond onze hoofden. Vliegennetten op, maar ook dat hielp niet helemaal afdoende. En dat eet ook zo lastig… Net alsof je met een burka op zit te eten… We hebben dus nog nooit zo snel gegeten.

Koken en eten met een net over ons hoofd

Koken en eten met een net over ons hoofd

De volgende morgen werd de schade duidelijk. En die was groot! Ronnie had de mazelen rond zijn enkels en mijn hele (voor)hoofd (en deel van m’n gezicht en hals) was ook 1 groot jeukend alpenlandschap met al die heuvels! En over mijn handen en onderarmen nog maar niet te spreken! Gelukkig gaan de bulten nu een beetje weg.

Welkom in Zweden!